| 1 | 颜色 | 顏色 | yán sè | yan2 se4 | color; countenance; appearance; facial expression; pigment; dyestuff | | |
| 2 | 颜料 | 顏料 | yán liào | yan2 liao4 | paint; dye; pigment | | |
| 3 | 颜控 | 顏控 | yán kòng | yan2 kong4 | someone who attaches great importance to good looks (esp. in others) | | |
| 4 | 颜 | 顏 | yán | yan2 | color; face; countenance; Japanese variant of 颜 ; surname Yan | | |
| 5 | 颜面攸关 | 顏面攸關 | yán miàn yōu guān | yan2 mian4 you1 guan1 | to have to do with one's status (idiom) | | |
| 6 | 颜值高 | 顏值高 | yán zhí gāo | yan2 zhi2 gao1 | good-looking | | |
| 7 | 颜值 | 顏值 | yán zhí | yan2 zhi2 | attractiveness index (rating of how good-looking sb is) | | |
| 8 | 颜真卿 | 顏真卿 | yán zhēn qīng | Yan2 Zhen1 qing1 | Yan Zhenqing (709-785), a leading calligrapher of the Tang Dynasty | | |
| 9 | 颜渊 | 顏淵 | yán yuān | Yan2 Yuan1 | Yan Yuan (521-481 BC), disciple of Confucius 孔夫子 | | |
| 10 | 颜文字 | 顏文字 | yán wén zì | yan2 wen2 zi4 | Japanese-style emoticon, e.g. (⇀‸↼‶) | | |
| 11 | 颜体 | 顏體 | yán tǐ | yan2 ti3 | Yan Style (in Chinese calligraphy) | | |
| 12 | 颜射 | 顏射 | yán shè | yan2 she4 | to ejaculate onto sb's face | | |
| 13 | 颜面扫地 | 顏面掃地 | yán miàn sǎo dì | yan2 mian4 sao3 di4 | lit. for one's face to reach rock bottom; to be thoroughly discredited (idiom) | | |
| 14 | 颜面 | 顏面 | yán miàn | yan2 mian4 | face; prestige | | |
| 15 | 颜回 | 顏回 | yán huí | Yan2 Hui2 | Yan Hui (521-481 BC), disciple of Confucius, also known as Yan Yuan 颜渊 | | |
| 16 | 颜厚有忸怩 | 顏厚有忸怩 | yán hòu yǒu niǔ ní | yan2 hou4 you3 niu3 ni2 | even the most brazen person will sometimes feel shame (idiom) | | |
| 17 | 颜厚 | 顏厚 | yán hòu | yan2 hou4 | brazen | | |