| ID | Chinese | Trad. | Pinyin | PlainPY | English Definition | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ID | Chinese | Trad. | Pinyin | PlainPY | English Definition | ||
| 1 | 枷 | 枷 | jiā | jia1 | cangue (wooden collar like stocks used to restrain and punish criminals in China) | ||
| 2 | 枷板 | 枷板 | jiā bǎn | jia1 ban3 | cangue; fig. difficult situation | ||
| 3 | 枷带锁抓 | 枷帶鎖抓 | jiā dài suǒ zhuā | jia1 dai4 suo3 zhua1 | in stocks; in fetter for punishment | ||
| 4 | 枷锁 | 枷鎖 | jiā suǒ | jia1 suo3 | stocks and chain; in fetters | ||
| 5 | 枷销 | 枷銷 | jiā xiāo | jia1 xiao1 | yoke; chains; shackles; fetters | ||
| 6 | 梿枷 | 槤枷 | lián jiā | lian2 jia1 | flail; variant of 连枷 | ||
| 7 | 连枷胸 | 連枷胸 | lián jiā xiōng | lian2 jia1 xiong1 | flail chest (medicine) | ||
| 8 | 麦枷 | 麥枷 | mài jiā | mai4 jia1 | flail; to thresh (using a flail) | ||
| 9 | 披枷带锁 | 披枷帶鎖 | pī jiā dài suǒ | pi1 jia1 dai4 suo3 | manacled and cangued (of criminals) (idiom) |